hart van het worshipteam

Ik zit op een balkon in het Universitair Medisch Centrum in Groningen. Mijn vader heeft een hartaanval gehad en ligt op de intensive care. Vreemd, surrealistisch en ik voel mij machteloos. Het enige wat er overblijft is bidden. Mijn gedachten vliegen alle kanten op en plotseling trekken ze een link naar het worshipteam. Zo gaat dat met een hartkwaal. Je ziet het niet aan de buitenkant. Een vernauwing in de kransslagader kan vrij ongemerkt te werk gaan. Medici zeggen dat met 30% werking je een heel normaal leven kan leiden, net of er niets aan de hand is. Maar er hoeft niet zoveel te gebeuren en het gaat mis. Mijn vader is een gezonde man, rookt niet, drinkt met mate en doet ook nog wel wat aan sport. Kortom, leeft prettig. En toch ligt hij van het een op het andere moment in de ambulance om met gillende sirenes naar het ziekenhuis te gaan.

Zo kan het ook gaan binnen je worshipteam. Het functioneert prima. De diensten draaien “goed”, de muzikanten zijn betrokken en de aanbiddingsleiders zijn afgestemd op God. En dan, plots schijnbaar vanuit het niets begint het allemaal wat stroef te gaan. Mensen melden zich af voor oefen- of teamavonden, bereiden zich niet goed voor op de aanbidding op zondag en het lijkt of de betrokkenheid af neemt.

Een worshipteam is een organisch clubje. Eigenlijk ook net een lichaam. En als het aan de buitenkant goed lijkt, kan het op het zelfde moment aan de binnenkant, in de aderen, langzaam dichtslibben. Het functioneert nog steeds prima, maar er hoeft niet zoveel te gebeuren of het gaat mis. Waar zitten die problemen? Waar komen ze vandaan?

Ik denk dat communicatie zeker één van die dingen is waar we met zijn allen blijvend aan moeten werken. Mensen met een muzikaal talent zijn van nature ook gevoelige mensen, dus hoe je met elkaar omgaat is heel belangrijk. Maar er zijn vast meer dingen. Waar leggen we prioriteiten om het hart van het worshipteam vrijuit te laten kloppen? Post je reactie zodat we van elkaar kunnen leren! Hoe houden we het hart gezond?

Nb. mijn vader is inmiddels weer thuis. 9 dagen ziekenhuis, 2 operaties, 4 stents en 9 dozen pillen verder. Hij maakt het naar omstandigheden goed.